W przestrzeni na I piętrze (lewe skrzydło) zawisły 22 moje obrazy – każdy z nich to osobny dialog, historia i emocja. A ja? Próbowałam nie popłakać się ze wzruszenia i nie zgubić wśród tylu pięknych słów i uścisków.

Wystawę otworzył dyrektor biblioteki, Pan Jerzy Woźniakiewicz – jego obecność i ciepłe słowa o mojej twórczości, dodały temu wydarzeniu wyjątkowego charakteru.

Ogromnym zaszczytem było dla mnie, że swoją obecnością na wernisażu zaszczycił mnie Pan Jarosław Żero – mój mentor, nauczyciel, artysta z duszą, który mówi, że „twórczość artystyczna to przyjemność i nikogo nie powinno się jej pozbawiać.”
To on nauczył mnie, że artysta może wszystko, ale powinien pamiętać, by nikogo swoją sztuką nie urazić.
I choć moje obrazy mają struktury, faktury i czasem trochę drutu – mam nadzieję, że spełniają te kryteria.

Przygotowania trwały tygodniami (a w głowie – miesiącami), więc kiedy przyszedł ten dzień, trudno było uwierzyć, że to naprawdę się dzieje. Były emocje, radość, niedowierzanie, śmiech i trochę drżenia rąk – czyli wszystko to, co towarzyszy ważnym momentom w życiu.

Wystawę Dialog z wyobraźnią można oglądać do 30 maja 2025 roku – serdecznie zapraszam każdego, kto chce na chwilę zatrzymać się, wejść w świat abstrakcji, faktur i kolorów…          i może porozmawiać z własną wyobraźnią.

Dziękuję wszystkim, którzy byli ze mną tego dnia – zarówno osobiście, jak i myślami. Wasze wsparcie, obecność i uśmiechy zostaną ze mną na długo. A tym, którzy nie mogli być – zostawiam fotorelację!

Foto – Katarzyna Wrona